‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎บอกมานะ นายไม่ได้คุยกับชาวไร่คนนั้นอยู่ใช่มั้ย
‎นี่นายแอบฟังฉันคุยเหรอ
‎สาวของนายโบกมือให้ฉันว่ะ
‎- หวัดดีค่ะ ‎- ดีค่ะ
‎เป็นครั้งแรกที่ฉันไม่ห่วงเรื่องนั้นเลย ‎พ่อคนมีเมียแล้ว
‎โอเค
‎แพท ลากตูดบานๆ ของนายมาตรงนี้เลย ‎เพราะมันเกิดขึ้นแล้ว
‎นี่
‎นายอยู่ข้างนอก ‎รู้สึกว่าอุณหภูมิผันผวนรึเปล่า
‎เออสิ สัมผัสได้เลยว่าสาวของนายเริ่มเย็นชา
‎เพราะนายเอาแต่หลบอยู่ในเยิร์ททำความร้อน
‎ไม่ใช่ มาร์ค มีอะไรบางอย่าง...
‎มาร์ค
‎โอ๊ย ตาย...
‎- มาร์ค ‎- แพท นายเห็น...
‎ระดับรังสีมันพุ่งทะลุเกณฑ์ไปเลย ‎นายเป็นอะไรรึเปล่า
‎- แพท ‎- มาร์ค
‎โอเค
‎มาร์ค
‎อะไรวะเนี่ย
‎มาร์ค ได้ยินฉันมั้ย
‎นายอยู่ใจกลางไอ้นี่เลยเหรอ
‎มาร์ค
‎(ปัญหาที่ 109: จอมพิฆาตพายุ)
‎(แอตแลนตา) ‎(ปี 2014)
‎โอเค มาดูกัน
‎นี่คือทางเลือกที่มีนะ
‎จะดูหนังเอ็กซ์เมน
‎หนังก๊อดซิลล่าทำใหม่ หรือภาคต่อพิภพวานร
‎ฉันไปดูหนังไม่ได้
‎งั้นเราไปทำอย่างอื่นกันก็ได้ เราไปเดินป่ากัน
‎มีเทศกาลดนตรีที่พีดมอนต์พาร์ค
‎ผมไม่สนหรอก ผมแค่ดีใจที่คุณมาตรงนี้ได้เสียที
‎- แพท เราต้องคุยกัน ‎- เรื่องอะไร
‎แบบนี้มันไม่รอดแล้ว
‎ผมเห็นด้วย...
‎ผมก็เลยคิดว่าคุณน่าจะย้ายมาอยู่ที่นี่เลย
‎ไม่ใช่ ฉัน...
‎ฉันมีเรื่องส่วนตัวต้องจัดการ
‎ตั้งแต่กลับจากไอซ์แลนด์ ‎ฉันมีปัญหาบางอย่างมาตลอด
‎คุณแค่พูดเพราะเราอยู่ห่างกัน
‎พอมาอยู่ที่นี่แล้วคุณจะรู้สึกต่างออกไป
‎ฉันรู้ดีว่าฉันรู้สึกยังไง
‎ใช่ แต่ผมก็บอกอยู่ว่าความรู้สึกจะเปลี่ยนไง
‎- คุณไม่ฟังเลย ‎- ก็คุณพูดไม่มีเหตุผล
‎- ที่จริงฉันพูดชัดมากเลยนะ ‎- แต่คุณไม่แฟร์ไง
‎คืองี้ ผมทำทุกอย่างเพื่อเรา
‎ผมเดินทางไปหาคุณตลอดเวลา
‎ผมวางแผนเวลาที่เราจะใช้ร่วมกัน ‎ผมจ่ายเงินให้ทุกอย่าง...
‎นี่แหละคือปัญหา
‎รู้มั้ย คุณรุกหนักมาก
‎ส่งดอกไม้ เดินทางไปเที่ยว ‎ถึงกับจำวันเกิดแม่ฉันได้ด้วย ให้ตายสิ
‎แต่เวลาเรื่องไม่เป็นไปอย่างที่คุณต้องการ ‎คุณก็จิตหลุดไปเลย
‎- คุณกำลังพยายามเลิกกับผม ‎- ฉันไม่ได้กำลังพยายาม
‎ฉันจะเลิก
‎- คุณจะไปไหน ‎- ฉันจะไปอยู่กับจิลล์ที่กระท่อม
‎คุณวางแผนไว้แล้วเหรอ
‎- นี่ เราต้องคุย... ‎- ปล่อยฉันเถอะ ขอร้อง
‎- ไม่ นี่ไม่ใช่การตัดสินใจของคุณคนเดียว ‎- ปล่อยฉันนะ
‎อะไรวะเนี่ย
‎คุณทำแบบนั้นทำไม
‎ฉันบอกแล้วไงว่าฉันมีเรื่องที่จัดการอยู่
‎- เออ ผมก็เหมือนกัน ‎- แพท
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ผมหยุดไม่ได้
‎พระเจ้า แพท
‎แพท อะไร เกิดอะไรขึ้น แพท
‎แพท!
‎แพท หยุดนะ
‎อย่า
‎ขอร้อง แพท
‎หวัดดี เอสเพอรันซา นี่ดิออนนะ
‎ที่จริงเธอรู้อยู่แล้วแหละ เพราะเธอเห็นหน้าฉัน
‎ฉันตัดส่วนนั้นออกดีกว่า
‎ดิออน!
‎- นี่ เป็นอะไรรึเปล่าลูก ‎- แม่มาแล้ว
‎โอเค เราต้องไปกันแล้ว ‎ต้องไปเดี๋ยวนี้เลย
‎- ทำไมฮะ แล้วทำไมข้างนอกมืดจัง ‎- นี่ อย่า
‎เราต้องขึ้นรถ ‎แล้วต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
‎- แต่... ‎- ห้ามแต่
‎อย่าเพิ่ง โอเคมั้ย ไปกันเลย
‎- เราขอ... ‎- ดิออน
‎มันคือคนร้ายใจคด โอเคมั้ย
‎มาเร็ว หยิบข้าวของเร็วๆ
‎- เราต้องไปกันแล้ว พินชี่ ‎- เร็วเข้า โอเคนะ
‎เร็วสิ
‎ดิออน
‎นิโคล
‎(แพท)
‎ใครโทรมาฮะ
‎ไม่สำคัญหรอก เดี๋ยวแม่โทรกลับไป
‎ผมขอใช้มือถือแม่ได้มั้ย ‎ผมต้องโทรหาเอสเพอรันซา
‎- ยังไม่ได้จ้ะ ‎- ผมต้องโทร เธอโกรธผมมาก
‎เอาไว้คุยกันตอนที่ไปถึงที่หมาย โอเคนะ
‎ไปถึงที่ไหนฮะ เราจะไปไหนกัน
‎ไปที่ปลอดภัย
‎- คุณ... ‎- ไง
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎ผมพยายามโทรไปที่โรงพยาบาล ‎เขาบอกว่าคุณไม่อยู่ที่นั่น
‎แล้วก็ไม่รู้ว่าคุณจะอยู่ไหน คือ...
‎ใช่ ฉันลายาวไม่มีกำหนดกลับ
‎โดนไล่ออกอย่างไม่เป็นทางการ ‎รอให้เขาไล่ออกอย่างเป็นทางการ
‎อ้อ นิโคลอยู่ไหน
‎- คุณเป็นอะไรของคุณน่ะ ‎- ผม...
‎ผมแค่เป็นห่วงน้องสาวคุณน่ะ ‎นิโคลไม่ตอบข้อความผม แล้วผมก็...
‎ผมกลัวว่าเธอจะทำร้ายดิออน
‎ทำร้ายดิออนเหรอ บ้าอะไรเนี่ย
‎สภาพจิตนิโคลไม่ปกติ แคท
‎ผมไม่รู้ว่าเธอจะสติแตกไปเมื่อไหร่
‎แต่เธอจิตหลุดจนคุมไม่อยู่แล้ว ‎ผมต้องหาตัวเธอจริงๆ
‎โอเค ครั้งสุดท้ายที่ฉันคุยกับน้อง ‎ยังฟังดูปกติดีอยู่เลย
‎เอ่อ นั่นมันเมื่อไหร่ เพราะว่า...
‎นั่นใคร นิโคลรึเปล่า
‎- อย่ามายุ่งเรื่องชาวบ้าน ‎- นั่นนิโคลรึเปล่า
‎- อันที่จริง คุณต้องออกไปละ ‎- คือ...
‎ไม่ วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี ‎และไม่มีอารมณ์ต่อล้อต่อเถียงด้วย แพท
‎ช่วยคุยกับผมนิดเดียวก่อนได้มั้ย
‎- ไม่ ฉันอยากกลับไปนอน ‎- แคท ผมขอ...
‎ขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจจะขู่ให้กลัว แต่ผม...
‎ผมเป็นห่วงมากจริงๆ
‎ผมจำเป็นต้องรู้ว่าดิออนไม่เป็นอะไร
‎เพราะงั้นช่วยให้ผมสบายใจ ‎แล้วต่อสายให้ผมคุยกับเธอหน่อย
‎หรือบอกผมว่านิโคลพาเขาไปไหน...
‎ไม่อย่างนั้น ผมคิด... ผมก็ต้องโทรหาตำรวจ
‎น้องพาเขาไปหาพ่อแม่เรา
‎- ที่เซนต์หลุยส์น่ะเหรอ ‎- ใช่ แค่ไม่กี่วัน
‎เห็นว่าต้องขอไปพัก
‎แต่ไม่ต้องห่วงหรอก
‎นิโคลไม่มีทางปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับดิออน
‎น้องฉันต้องปกป้องเด็กคนนั้นด้วยชีวิต
‎- แคท ‎- เธออยู่ไหน
‎ตอนแรกฉันกำลังไปหาพี่ที่บ้าน ‎แต่พี่ไม่รับสาย
‎เมื่อกี้แพทมาทำตัวเป็นบ้า ‎พยายามตามหาเธอ
‎- เธอเป็นอะไรรึเปล่า ‎- เป็น
‎พายุที่ฆ่ามาร์ค นั่นไม่ใช่พายุธรรมดา
‎ดิออนเรียกว่าเป็นคนร้ายใจคด มัน...
‎- วันนี้มันมาที่บ้านเราอีกแล้ว ‎- อีกแล้วเหรอ เธอพูดเรื่องอะไรของเธอ
‎- ทำไมไม่โทรให้คนช่วย ‎- มันเป็นพายุเหนือธรรมชาติ แคท
‎แต่เราต้องทำอะไรได้สักอย่าง
‎มาที่นี่สิ เราจะได้ช่วยกันคิด
‎ไม่ได้ เราต้องหนี เราต้องไปซ่อน
‎นิค เธอพูดเรื่องอะไรของเธอ ไปซ่อนที่ไหน
‎ฉันไม่บอกพี่จะดีกว่า
‎ฉันไม่อยากให้ไอ้สิ่งนี้มาตามล่าพี่อีกคน
‎- นิคกี้ ‎- ฉันต้องวางแล้ว
‎- อย่าเพิ่ง นิคกี้ เดี๋ยวสิ ‎- ฉันรักพี่นะ
‎(นิโคล) ‎(คุณอยู่ไหน)
‎รู้นะว่าต้องทำไง
‎หวัดดี นิโคล ผมเอง
‎คือ ผมรู้ว่าทำพลาดไปแล้ว ‎ผมล้ำเส้นไปจริงๆ
‎ผม... ผมขอโทษจริงๆ โอเคนะ
‎แต่คือว่า จู่ๆ คุณไม่มีสิทธิ์...
‎ทำลายทุกอย่างที่เราสร้างกันมา ‎เพราะความผิดงี่เง่าแค่ครั้งเดียว
‎มันไม่ยุติธรรม ‎ไม่ยุติธรรมต่อทั้งผมกับดิออน และ...
‎(เรปไทล์รีโพ)
‎(ว่าไง อยู่ไหนเนี่ย)
‎โอ๊ย เวร ตอกไม้ปิดประตูหน้าต่างเหรอ ‎อย่างกับอยู่ในคุก
‎(เรปไทล์รีโพ) ‎(นี่ เอสเพอรันซา ออนอยู่รึเปล่า)
‎(หนึ่งข้อความใหม่)
‎(แพท) ‎(ว่าไง อยู่ไหนเนี่ย คิดถึงนะ)
‎(อยู่ที่กระท่อม อาอยู่ไหน)
‎เราต้องกลับบ้าน
‎ขอโทษนะลูก แต่กลับไม่ได้
‎เอสเพอรันซาไม่ยอมตอบข้อความผม ‎เธอจะอยู่ที่นั่น
‎- ผมจะได้ไปขอโทษด้วยตัวเอง ‎- ไม่ได้จ้ะ ลูก
‎แล้วผมก็อยากคุยกับอาแพท
‎- แพทกับแม่เห็นไม่ตรงกัน ‎- เรื่องอะไรฮะ
‎ลูกรู้จักคำว่าขอบเขตรึเปล่า
‎- เหมือนเส้นสนามดอดจ์บอลมั้ย ‎- ประมาณนั้น
‎แต่คนเรามีขอบเขตอะไรกันหลายอย่าง
‎และเมื่อคนบอกว่าไม่ต้องการอะไร ‎เราก็ต้องฟังเขา
‎โอเคมั้ย นั่นเรียกว่าเคารพขอบเขตของคนอื่น
‎อาแพททำอะไรผิดฮะ
‎เขาต้องการความสัมพันธ์ ‎คนละแบบกับอย่างที่แม่ต้องการ
‎สัมพันธ์แบบจูบกันงี้เหรอ
‎ประเด็นคือ แม่ปฏิเสธไปแล้ว
‎แต่เขาไม่ยอมฟัง
‎เขานึกว่าเขารู้ว่าแม่ต้องการอะไร ‎ดีกว่าตัวแม่เอง
‎เป็นอะไรไปลูก
‎ผมว่าผมก็ไม่ได้ ‎เคารพขอบเขตของเอสเพอรันซาเหมือนกัน
‎โอเค เกิดอะไรขึ้น
‎ผมใช้เวทมนตร์ยกตัวเธอให้ลอยขึ้นจากรถเข็น
‎ทำไมล่ะ
‎ผมนึกว่าเธอจะชอบ ‎แต่เธอกลับโมโหมากเลย
‎เอ่อ เอสเพอรันซาเคยพูดมั้ยว่า ‎อยากจะออกจากรถเข็น
‎ไม่เคย แต่โจนาธานก็วาดรูปเก่งเหมือนเธอ
‎แล้วพวกนั้นก็เล่นเซลด้ากัน ‎แต่เธอเป็นเพื่อนผมก่อนนะ
‎ตัวยุ่งเอ้ย
‎- ผมจะกลับบ้าน ‎- กลับไม่ได้จ้ะ
‎ผมจะกลับบ้าน
‎ดิออน แม่ไม่รู้ว่าลูกยังทำอย่างนั้นได้อยู่
‎ผมก็ไม่รู้
‎หยุดนะ
‎ผมจะไม่ปล่อยให้เพื่อนผิดหวัง ‎หรือแม้แต่โจนาธานด้วย
‎อาบราคาดาบรา!
‎ห้ามเทเลพอร์ต
‎ไม่ใช่ห้องผมนี่
‎ดี...
‎ตัวยุ่ง ลูกไปผิดทาง
‎แม่ว่าพินชี่เป็นห่วงลูกนะ
‎ชาร์ลอตต์โกหก
‎เรื่องอะไรจ๊ะ
‎เธอบอกว่าผมจะเทเลพอร์ตได้ถ้าตั้งใจจริงๆ
‎ลูกก็เพิ่งทำไง
‎ไม่ได้ไปที่ที่ผมอยากไป
‎ลูกจะได้ปรับความเข้าใจกับเอสเพอรันซา ‎ทันทีที่กลับไปนะ
‎แม่สัญญา
‎เดี๋ยวแม่มานะ
‎(ตอบข้อความหน่อย) ‎(ฮัลโหล)
‎(คุยกับฉันหน่อย)
‎(เอสเพอรันซา) ‎(ฉันยุ่งอยู่)
‎(ศูนย์ชุมชนแมคคอยพาร์ค)
‎(ขอต้อนรับดาววิทย์ดวงน้อย) ‎(สนับสนุนโดยไบโอนา)
‎ว่าไง
‎พวกคุณโอเครึเปล่า
‎- คุณมาทำอะไรที่นี่ ‎- ดิออนขอให้ผมมาหา เห็นมั้ย
‎แต่เมื่อกี้มีพายุ นี่คุณ...
‎คุณไม่ได้ขับรถมานี่ ฉันไม่เห็นรถ
‎คุณมาที่นี่ได้ยังไง
‎คุณตอกไม้ปิดหน้าต่างเองรึเปล่า ‎เพราะมันงานดีมากนะ
‎- สงสัยใช้เวลาไปทั้งคืน ดิออน ‎- นี่ หยุดอยู่ตรงนั้นเลย
‎นั่นมันแผลแบบเดียวกับที่เคยอยู่บนตัวจิ้งจอก
‎- คุณป่วยเหรอ ถึงได้มาที่นี่ใช่มั้ย ‎- เปล่า
‎ผมมาเพราะคุณไม่ยอมรับสายผม
‎หรือตอบข้อความ
‎คุณ... ตัดผมออกจากชีวิต
‎- ออกไปจากบ้านฉัน ‎- ไม่ ผมต้องคุยกับดิออน
‎- ดิออน ‎- เฮ้ย ฉันบอกว่าไม่ให้เจอ
‎ดิออน!
‎อย่านะ ดิออน
‎เยี่ยม!
‎เพื่อนยาก
‎โห นายคงเหนื่อยแย่
‎(ศูนย์ชุมชนแมคคอยพาร์ค)
‎ดิออน ลูกอยู่ไหน
‎ดิออน!
‎เขาทำได้แล้ว
‎นั่นมันน่าทึ่งมาก
‎คุณคิดว่าดิออนจะรักษาคุณได้ ‎เหมือนที่เขารักษาจิ้งจอกเหรอ
‎เพราะงั้นเขาถึงต้องเข้าโรงพยาบาล ‎คุณบังคับให้เขารักษาคุณ
‎เฮ้ย! ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
‎เขาอยากช่วยเพราะเขารักผม
‎แล้วผมก็รักเขา
‎แล้วผมก็รักคุณ
‎แต่คุณกลับต้องทำทุกอย่างของทุกคนพังหมด
‎- แต่คุณจะไม่ทำร้ายเขาหรอก ใช่มั้ย ‎- นิโคล
‎คุณรู้บ้างรึเปล่าว่าผมเจ็บปวดแค่ไหน
‎ผมใกล้ตายแค่ไหนแล้ว
‎ไอ้สิ่งที่มอบพลังให้คนอื่นๆ ทั้งหมด ‎มันกำลังกัดกินผมทั้งเป็น
‎แต่แล้วดิออนก็โผล่มา แล้วเขาแก้ไขได้ทั้งหมด
‎แต่มันจะทำให้เขาตาย
‎ซึ่งเป็น... สาเหตุที่ผมไม่เคยขอให้เขารักษาผม
‎โอเคมั้ย ผมอยากให้เราเป็นครอบครัว
‎ผมก็คงจะกินพลังวิเศษของคนอื่นไปเรื่อยๆ
‎- ไม่นะ พระเจ้า ‎- จนกว่าจะไม่เหลือ
‎แก... ฆ่ามาร์ค
‎ให้ตายสิ
‎เขาน่าจะบอกผมว่าเขาจะไปนิวออร์ลีนส์
‎จู่ๆ เขาก็โผล่ไปตรงนั้น แล้วผมหยุดตัวเองไม่ได้
‎- นี่ ‎- ผมหยุดไม่ได้
‎แค่... มา... คุณต้องการอะไร ‎เราจะแก้ปัญหาได้ยังไง
‎ไม่
‎- มันต้องมีวิธีสิ ‎- ไม่มี
‎- ต้องมี ‎- ไม่ คุณเลือกไปแล้ว
‎เพราะงั้นตอนนี้ผมจะทำ ‎อะไรก็ตามที่จำเป็นต้องทำเพื่อเอาชีวิตรอด
‎ฉันไม่ให้แกได้ลูกฉันไปหรอก
‎คุณไม่เข้าใจจริงๆ ใช่มั้ย
‎(พื้นที่จำกัดการใช้เสียง)
‎(ศูนย์มหาวิทยาลัยแอตแลนตา) ‎(ห้องสมุดโรเบิร์ต ดับเบิลยู. วู้ดรัฟ)
‎ผมจะแจ้ง
‎- อยากทำอะไรก็เชิญจ้า ‎- ผมมีเรียนตอนเช้า
‎งั้นก็ควรไปนอนซะสิ
‎นี่ไปดื่มมาเหรอ ตรงมาจากปาร์ตี้เหรอ
‎ไสหัวไปซะ เบรตต์
‎ไม่ใช่เรื่องของคุณ ‎ว่าฉันจะทำอะไรก่อนมาทำงาน
‎หรือหลังเลิกงาน...
‎คุณหยิบหนังสือมาเยอะเกินไป
‎- โทษที ว่าไงนะ ‎- ให้ได้มากสุดสี่เล่ม
‎แต่คุณเอาออกมา...
‎- หกเล่ม ‎- หกเล่ม
‎- ใช่ แต่ไม่มีใครคนอื่นเลย ‎- กฎต้องเป็นกฎ ฉันเป็นคนคุมกฎ
‎ปาร์ตี้เป็นไงบ้าง
‎- ถึงได้มาทำงานสายใช่มั้ยล่ะ ‎- คุณรู้ได้ไงว่าฉันมาสาย
‎เพราะกะของคุณเริ่มตอนตีหนึ่ง ‎ตอนนี้มันเลยตีสามมาแล้ว
‎ผมอยู่ที่นี่บ่อย คุณมาสายบ่อย
‎- อะไรเนี่ย คุณคอยตามฉันหรือว่า... ‎- เปล่าครับ
‎ผมตามล่าการศึกษาและความรู้
‎- ฉันต้องหากาแฟกินละ ‎- ของผมน้ำตาลสอง ขอบคุณ
‎ฉันไม่ใช่สาวเสิร์ฟ
‎เว้นแต่เวลาทำอีกงานหนึ่ง ‎ที่ฉันเป็นสาวเสิร์ฟ
‎นั่นหลายงานนะ ทำไมต้องทำเยอะจัง
‎พ่อฉันอาจไม่อยากจ่ายเงิน ‎ค่าเรียนเอกนาฏศิลป์ตะวันตก
‎เข้าใจละ
‎เอ่อ งั้นโทรหาเขาก็ได้นะ ผมจะคุยให้
‎- แล้วจะพูดกับเขายังไง ‎- ชู่ว์
‎- อย่ามาทำชู่ว์ใส่ฉัน ‎- โอเค โน้มลงมาฟังสิ
‎มาเร็ว
‎โอเค นายอวดฉลาด ‎คุณจะพูดยังไงกับพ่อฉัน
‎ผมจะบอกเขาว่าการศึกษาด้านศิลปะ
‎ก็สำคัญพอๆ กับด้านคณิตศาสตร์หรือวิทยาศาสตร์
‎เหรอ
‎ใช่
‎- คุณชื่ออะไร ‎- มาร์ค
‎มันช่วยให้คิดวิเคราะห์ได้ดีขึ้น ‎สนับสนุนให้เกิดนวัตกรรมใหม่ๆ
‎และช่วยเสริมความสัมพันธ์ของเรากับชุมชน
‎ฉันชื่อนิโคล
‎ผมรู้
‎งั้นโทรหาพ่อคุณกันเถอะ น่าจะสนุกนะ
‎น่าจะสนุก...
‎ดิออน
‎โจนาธาน อีกไม่กี่นาทีนายต้องไปนำเสนอแล้ว
‎- เธอบอกว่าฉันไม่ต้องพูดอะไรไง ‎- นั่นก่อนที่ดิออนจะชิ่ง
‎ทำไมไนโตรเจนเหลวกระป๋องนั้นมันเล็กจัง
‎นี่ใหญ่สุดเท่าที่ฉันซื้อได้ ‎โดยไม่มีใบขับขี่แล้ว เข้าใจปะ
‎- ฉันมาแล้ว ‎- ฉันไม่ต้องพูดแล้วใช่มั้ย
‎ขอโทษนะที่ชิ่งพวกนาย ‎ขอโทษด้วยที่อิจฉาเธอกับโจนาธาน
‎เดี๋ยว อะไรนะ
‎แล้วก็ขอโทษที่พยายามรักษาเธอ ‎ทั้งที่เธอไม่มีอะไรเสียหายเลย
‎เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเท่าที่คนคนหนึ่งจะมีได้
‎เพราะงั้นขอฉันกลับเข้ากลุ่มเถอะนะ ‎แล้วฉันจะไม่ทำให้ผิดหวังอีก ฉันสัญญา
‎- เธอทำให้มันพิลึกละ ‎- ฉันรู้
‎- นายจะไม่ลืมบทพูดใช่มั้ย ‎- เธอจะไม่ลืมบทของเธอใช่มั้ยล่ะ
‎- ชน ‎- ชน
‎โอเค พวกเรา ออกไปทำงานดีๆ กัน
‎ทีมพิฆาตพายุ สู้!
‎- ไบโอนาเทคโนโลยี มีอะไรให้ช่วยคะ ‎- ฉันต้องคุยกับซูซานน์ หวู่
‎สักครู่นะคะ
‎- ฮัลโหล ‎- เป็นแพท แพท โรลลินส์
‎- นิโคลเหรอ ‎- เขาคือพายุ แพทคือพายุลูกนั้น
‎- เดี๋ยว อะไรนะ คุณพูดเรื่องอะไร ‎- แพท โรลลินส์
‎เขาแปลงร่างเป็นพายุหมุนต่อหน้าต่อตาฉัน
‎แล้วเขากำลังพยายามฆ่าดิออน
‎ถ้าเขาอยากฆ่าดิออน ป่านนี้เขาคงทำไปแล้ว
‎ไม่ใช่ ฟังนะ เขาจะให้ดิออนรักษาเขา ‎อย่างที่ลูกรักษาจิ้งจอก
‎และการฆ่าดิออนไปจะไม่ช่วย
‎เขาจำเป็นต้องให้ดิออนอยากรักษาเขา
‎และฉันจำเป็นต้องขอให้คุณไปที่โรงเรียนดิออน ‎ไปหยุดแพทไม่ให้ได้ตัวเขาไป
‎โอเค แต่เราจะ...
‎ไอ้เรื่องมากมายที่คุณทำที่ไบโอนาน่ะ
‎เอาไปเล่นงานเขาแล้วช่วยลูกชายฉันซะ ‎เข้าใจมั้ย
‎ได้ ฉันจะทำให้
‎ฉันจะทำ
‎(ศูนย์ชุมชนแมคคอยพาร์ค)
‎(ขอต้อนรับดาววิทย์ดวงน้อย) ‎(สนับสนุนโดยไบโอนา)
‎งานวิทยาศาสตร์ไปทางนี้ใช่มั้ย ขอบคุณครับ
‎สวัสดีค่ะ
‎ทีมควบคุมอากาศจากชั้นเรียนครูฟราย ‎กรุณามาขึ้นเวที
‎(การแข่งขันดาววิทย์ดวงน้อย) ‎(สนับสนุนโดยไบโอนา)
‎- ไง ‎- อาแพท
‎ไง เพื่อนยาก
‎ผมขอยืมมือถือหน่อยได้มั้ย ‎ผมทะเลาะกับแม่
‎อารู้ แม่บอกแล้ว
‎แม่โกรธรึเปล่า
‎เปล่า แม่แค่อยากรู้ว่านายไม่เป็นอะไร
‎แม่บอกให้พานายกลับบ้าน ‎แม่จะตามไปเจอที่นั่น
‎ผมต้องเสนอโครงงานก่อน
‎เอ่อ แม่นายเป็นห่วงมาก อาว่า...
‎อาว่าที่จริงเราควรไปเดี๋ยวนี้เลยดีกว่า
‎แต่งานนี้จะช่วยให้เราทุกคน ‎ได้เข้าโครงการเด็กมีพรสวรรค์
‎แม้แต่โจนาธานก็ได้เข้า ‎ผมทำให้เขาผิดหวังไม่ได้
‎แต่คุณแม่ของนายค่อนข้าง...
‎ไม่! ผมสัญญาไว้แล้ว ผมจะไม่ไปไหน
‎โอเค
‎แต่...
‎อามีเรื่องต้องคุยกับนาย ‎และเป็นเรื่องสำคัญมากด้วย
‎ถ้านายจะช่วย... มาด้วยกันเดี๋ยวเดียวได้มั้ย
‎ใช้เวลาแป๊บเดียว เดี๋ยวก็กลับมาละ
‎โอเค เดี๋ยวฉันกลับมานะ
‎นี่
‎นี่ รอเดี๋ยวสิ
‎โอเค ฟังนะ
‎อาจำเป็นต้องให้นายทำอะไรให้หน่อย
‎- โอเค ‎- โอเค
‎อาอยากให้นายรักษาอา ‎แบบที่รักษาจิ้งจอกตัวนั้น
‎แต่นั่นจะทำให้ผมป่วยไม่ใช่เหรอ
‎ก็... อาจจะใช่ แต่...
‎แต่เรารู้แล้วว่าจะรักษานายยังไง ใช่มั้ยล่ะ
‎อาปวดหัวอีกแล้ว หรือว่า...
‎อย่างนี้นะ เพื่อนยาก ‎อาป่วยมากกว่าที่บอกนายไว้
‎อา...
‎- กำลังจะตาย ‎- ไม่นะ
‎ดิออน แต่นายช่วยอาได้
‎เพราะงั้นช่วยหน่อยได้มั้ย ขอร้องล่ะนะ
‎ผมขอถามแม่ก่อนได้มั้ย
‎ไม่ได้ เธอ..
‎แม่นายไม่ได้อยู่ตรงนี้ ‎และอาเหลือเวลาไม่เยอะ ดี
‎อาจำเป็นต้องให้นายรักษาเดี๋ยวนี้
‎นายเป็นซูเปอร์ฮีโร่ใช่มั้ยล่ะ
‎ซูเปอร์ฮีโร่ต้องช่วยคน
‎ตอนนี้เป็นโอกาสที่นาย ‎จะเป็นซูเปอร์ฮีโร่ในชีวิตจริงแล้ว
‎ขอร้อง ดิออน นายคือความหวังเดียวของฉัน
‎ดิออน
‎นี่ เอสเพอรันซา รู้ไหมว่าดิออนอยู่ไหน
‎เขาลงไปทางนั้น กับอาจารย์ของเขาค่ะ
‎ตายละ
‎เราต้องลงไปที่นั่นด้วย
‎- ไปกันเลย ‎- โอเค
‎- ดิออน หยุดนะ ‎- ผมช่วยอาแพทอยู่
‎อย่า อย่า หยุดนะ
‎- ทำต่อไป ดิออน ‎- เขากำลังจะตาย
‎- ไม่นะ เขาจะฆ่าลูก ‎- เขาเป็นเพื่อนผม
‎เขาคือคนร้ายใจคด
‎เขาฆ่าพ่อของลูก เมื่อกี้เขาเพิ่งพยายามจะฆ่าแม่
‎แม่แค่โกรธเพราะเขาพยายามจะจูบแม่
‎ไม่ใช่ลูก
‎นี่ เรามีกันสองคนนะ
‎เราสองคน โอเคมั้ย ลูกต้องเชื่อแม่
‎ไม่นะ
‎- ดิออน หนีไป! ‎- นี่ ดิออน เริ่มอะไรแล้วก็ทำให้เสร็จด้วย
‎ทำอะไรน่ะ ปล่อยแม่นะ
‎นายต้องรักษาฉันให้เสร็จ ‎ไม่งั้นฉันจะทำร้ายแม่นาย โอเคมั้ย
‎ดิออน หนีไป!
‎รักษาฉันให้เสร็จ ‎ไม่งั้นฉันจะต้องฆ่าแม่นาย
‎- ดิออน มาทำเดี๋ยวนี้ ‎- ไม่นะ
‎เขาป่วยนะ แม่ ผมช่วยเขาได้
‎พอแล้ว ถ้าผมรักษาเขา ‎เขาก็จะไม่ใช่คนร้ายอีกต่อไป
‎- ต้องอย่างนั้นสิ เพื่อนรัก ‎- ขอร้อง ดิออน อย่า!
‎หยุดนะ!
‎หนีเร็ว!
‎ไปเลย!
‎- ทางเข้าอยู่ไหน ไม่เห็นมีทางเข้า ‎- อยู่ตรงนั้น
‎- อยู่นั่นไง ‎- เอสเพอรันซา!
‎หนีไป!
‎- หนี! ไปเร็ว! ‎- หนี!
‎หนีไป!
‎ไปเร็ว
‎ไปเลย
‎มันตามมาแล้ว
‎- เร็วเข้า ‎- ของจริง
‎มาเร็ว ดิออน เร็วเข้า เอสเพอรันซา
‎- ลองอีกประตู ‎- ไปทางนั้น
‎พายุ!
‎โดนซะ ไอ้พายุ!
‎ได้ผล มันหายไปแล้ว
‎- หนี! ‎- มาเร็ว
‎ในนี้!
‎- นี่ อยู่ในนี้นะ ‎- อย่า มากับเราสิ
‎นั่นมันบ้าที่สุด
‎จริง รอบหน้าเขาต้องเอาคลื่นพายุ ‎หรืออะไรอย่างอื่นมาสู้
‎- นายทำอะไรน่ะ ‎- ทำเกราะ
‎ทำไม อยู่ในนี้เราปลอดภัยไม่ใช่เหรอ
‎- เขาต้องการตัวฉัน ‎- ทำไม
‎ฉันจะออกไปก่อนที่เขาจะทำร้ายแม่
‎- ดิออน บ้าไปแล้วเหรอ ‎- อย่านะ ดิออน
‎- อยู่ในนี้จนกว่ามันจะพัดผ่านไป ‎- มันไม่ไปไหนหรอก
‎- ฉันต้องเผชิญหน้ากับมัน ‎- แต่...
‎เอสเพอรันซา เขาฆ่าพ่อฉัน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎มาเร็ว เร็วเข้า
‎- เอาคอมเพรสเซอร์มา ‎- นี่!
‎คุณมีแผนอะไร
‎เราจะยิงไนโตรเจนเหลวขึ้นไป ‎ให้ถึงใจกลางพายุ
‎ทำให้มันเย็นลง พยายามให้อ่อนกำลัง
‎- นั่นมันโครงงานวิทย์ของดิออน ‎- พวกเราคิดมาก่อนนะ
‎- เดี๋ยวฉันกลับมา ทั้งคู่ระวังตัวด้วยนะ ‎- อย่า เดี๋ยว!
‎ไม่!
‎ดิออน รอด้วย!
‎ไม่ได้!
‎เป็นอะไรรึเปล่าฮะ
‎- มาเร็ว ‎- ฉันต้องช่วยดิออน
‎- จะใช้อะไรคะ ‎- โลหะ
‎อะไรก็ได้ที่เป็นสายล่อฟ้า
‎ฉันต้องเข้าไปให้ถึงเจ้าตัวนั้นให้ใกล้ที่สุด
‎เขาไม่เห็นคุณหรอก เขาไม่มีปฏิกิริยากับคุณเลย
‎- เขาทำจนฉันสลบ ‎-โดยบังเอิญ
‎หนูรู้นะว่ามันเป็นยังไง ‎เวลาที่คนมองไม่เห็นเราเลย
‎เขาเห็นดิออน ‎แต่ไม่รู้ทำไม คุณไม่มีตัวตนสำหรับเขา
‎เป็นเพราะฉันไม่มีพลังพิเศษ ‎เขาเห็นแต่คนที่มีพลังพิเศษ
‎อันนี้ใช้ได้มั้ย
‎พ่อฮะ
‎ไม่นะ
‎เล็งตรงนี้
‎หมอบลง!
‎พ่อเหรอฮะ
‎พ่อ
‎- เห็นมั้ยว่าผมทำอะไร ‎- เห็น พ่อเห็นแล้ว เจ้าตัวยุ่ง
‎ผมแบบว่า... แล้วเขาก็...
‎พ่อเห็นหมดเลย ลูกยอดมาก
‎คุณยอดมาก
‎นี่ๆ พ่อ
‎ผมมีปูเสฉวนชื่อพินชี่ ‎แล้วก็มีเพื่อนชื่อเอสเพอรันซา
‎เอสเพอรันซาเหรอ ‎ดีเลยนะที่ลูกได้เพื่อนใหม่
‎ฟังพ่อนะ ตัวยุ่ง
‎พ่ออยากให้ลูกจำอะไรไว้หน่อย
‎ห้ามลืมเลยนะ เพราะมันเป็นเรื่องสำคัญมาก
‎พลังงานไม่เคยตาย
‎โอเคมั้ย มันแค่เปลี่ยนรูปไปเฉยๆ
‎ดังนั้นไม่ว่าเจ้าสิ่งนั้นจะเป็นอะไร มันยังคงอยู่
‎พ่ออยากให้ลูกระวังตัวและอยากให้ลูกเข้มแข็ง
‎สักวันโลกจะต้องการลูก
‎แต่ถ้าความชั่วร้ายไม่ตาย ‎ความดีก็เคยไม่ตายใช่มั้ยฮะ
‎พ่อก็ยังอยู่ที่ไหนสักแห่งเหมือนกัน
‎เป็นเด็กฉลาดจริงๆ
‎ผมจะหาวิธีพาพ่อกลับมา
‎โอเคลูก
‎โอเค
‎ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกทุกอย่างกับคุณ
‎ก็โอเคค่ะ
‎ไม่ มันไม่โอเค
‎ใช่ มันไม่โอเคเลยจริงๆ
‎ผมรักคุณ
‎ฉันรักคุณ
‎โหย เมื่อกี้สุดยอดไปเลย นายโอเคมั้ย
‎นี่ ดิออน
‎- ทางนี้ ดิออน ‎- เอสเพอรันซา
‎แม่รู้เสมอว่าลูกเป็นเด็กพิเศษ
‎แต่เราเกินขั้นของความพิเศษไปแล้ว
‎แม่อยากปกป้องให้ลูกปลอดภัยตลอดไป
‎แต่...
‎ชีวิตเรามันไม่ใช่แบบนั้น
‎แม่ไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น
‎แต่แม่สัญญากับลูกได้อย่างหนึ่ง
‎มันจะเป็นอะไรก็ช่าง...
‎แต่มันต้องข้ามศพแม่ไปก่อน
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม